Dayansın Ehl-i Kubur

“Ne kendi eyledi rahat, ne halka verdi huzur
Yıkıldı gitti cihandan, dayansın ehl-i kubur”

(Ne kendi rahat etti, ne de halka huzur verdi, Bu dünyadan göçtü gitti,  şimdi kabirdekiler düşünsün)

(Lâedri)

Mey-i Laline Dil Mestane Olsun

 

“O da mest oldu fakat ben dahi elden gittim”

O Ses Ki Bizimdir*

Cem’in tamama irüp devri câm kalmışdur
O camdan da bu meclisde nam kalmışdur

Nâbî 

Ömrüm Divanını Sorma Hiç!

Nüshâ-i âşufte-i dîvân-ı ömrüm sorma hiç! 
Hat galat, imlâ galat, inşâ galat, manâ galat… 
La-edri

Ömür divanımın düşük, değersiz nüshasını sorma hiç, (çünkü o divanda) yazı yanlış, imla yanlış, yazılanlar yanlış, mana yanlış… 

Sâkiya..!

Sun sagarı saki bana mestane desünler
Uslanmadı gitdü gör o divane desünler

Ş.İslam Yahya 

Sagar: Kadeh
Mestane: Sarhoş
Saki: İçki sunan güzel