Ağlarım Hâtıra Geldikçe Gülüştüklerimiz

Standard

Bazen burnunuza bir koku gelir de, sizi alır çocukluğunuza götürür, veya bir şarkı dinlersiniz, kendinizi çok zaman önce bulunduğunuz bir mekanda buluverirsiniz.. İşte ben de bu ezgiyi dinleyince  bazı şeyler hatırlıyorum.

Unutuyoruz ya hep, sadece ramazanlarda hatırlıyoruz ya, Kara Kıtayı…

Sonra Zeynebimi hatırlıyorum.. Siz onu tanımazsınız, ama bunu dinleyince o benim yanıbaşıma geliveriyor, birlikte sahafları dolaşıyoruz, eski kitaplara bakıyoruz ben bunu dinlerken.. Galata kulesine gidiyoruz, Eminönünde simit yiyoruz..

Böylece ben onu çok özlediğimi anlıyorum..

3 responses »

  1. birde deniz feneri’ni hatırlatıyor bu ezgi. hani kanal 7’yi kanal, uğur arslan’ı adam bildiğimiz yılları…

  2. Elmayı nasıl yiyeceğini bile bilemeyen biriyim ben. Böylesine beceriksiz. Nasıl özlüyorsun ki beni 🙂
    Şaka bir yana şu geveze adamla aynı masaya oturmak bile olsa seninle karşılıklı konusmayı özledim. Ona da razıyım 😛 Düşün yani….

    Seni Seviyorum canım….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s