o eski hücre | neden geldim istanbul’a

Standard

bir tenekeci dizesi der ki;

“dünya küçük demişlerdi nerdesin”

dünya bazen küçük olduğu kadar da tuhaf. acaib ve garaible dolu. benim küçük havsalamın idrakine sığmıyor bazı şeyler. başkalarına ufak tefek görünen hadiseler benim gözümde anlaşılması güç meselelere dönüşebiliyor. belki de hiçbir şeyi anlamadığım için her şeye anlam yüklüyorum?

biri bana, eşyayla konuşuyorsun, ünsiyet kesbediyorsun, bu yüzden küçük şeylere bile manalar yüklüyorsun, demişti. katılıyorum ama bir farkla. ben eşyayla konuşmuyorum, adeta onlar benimle konuşuyor!

Processed with VSCO with c1 preset

hiç gündemde olmadığı bir anda istanbul’a gelmemin icab etmesi büyük hayatlar yaşayan insanlara sıradan bir olay gibi görünebilir. -gerçi insanın ciğeri söz konusu olunca hayatın büyüğü küçüğü çok da önemli olmasa gerek.- peki bir gereklilik yüzünden geldiğim istanbul’da, bir daha asla görüşmeyiz diye düşündüğüm birinin, aslında kendisi de istanbul’da yaşamadığı halde orada bulunması, kısıtlı bir zaman içinde bulunduğum semte gelmesi, işin gücün arasında ailemden müsade isteyip bir cami avlusunda, fatih’te ara sokaklarda onunla sohbet etmem?

Processed with VSCO with c1 preset

camileri çok sevdiğim, hele eski camilerdeki osmanlıca yazıları okumak için mersin’deki “eski cami”yi ararken kaybolduğum halde, bu bir nevi tesadüfi görüşme esnasında girdiğimiz cami avlusunda caminin yapılışını anlatan eski yazılı bir levhanın olması ve onu okumaya çalışmam… siz de olsanız, ben levhayla konuşmadım, levha benimle konuştu demez misiniz? tabi ki demezsiniz.

Processed with VSCO with c1 preset

peki niyaz için gittiğim bir kapıdan birlikte girdiğimiz küçük kara misafir. “o’nun kapısına ben de niyaz için geldim” demiyor mu?

IMG_3685.JPG

tûtî abdullatif camisi -abdullatif emmiye sesinin güzelliğinden ötürü tûtî derlermiş- önünde karşılaştığımız bir çarşaflı ablanın şu apartmanın ikinci katında “ahiretlik anne” oturur, gidin duasını alın deyip, derdimize vâkıf bir tavır takınması, eyyûb el ensarî hazretlerinin makamında bir ablanın bize ısrarla sıkıntınıza niyetlenirsiniz diyerek cüz vermesi… okumaya niyetlendiğim ama bir türlü hatırlayamadığım duanın defteri açar açmaz karşıma çıkması, en cömert olanın bize, “haydi başvurun bütün sebeplere” demesi değilse nedir?

 

anı hoş tut garibindir işte biz gittik

gönül derler ser-i kûyunda bir divanemiz kaldı

şimdilik elveda istanbul, emanetimizi almaya tez zamanda döneceğiz inşaallah.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s